چشم انداز

🕒 آخرین به روز رسانی این صفحه: 19 مرداد 1405

چشم‌انداز پنج‌ساله مرکز توسعه فناوری اطلاعات، امنیت و هوشمندسازی دانشگاه علم و فرهنگ

۱. چشم‌انداز

مرکز توسعه فناوری اطلاعات، امنیت و هوشمندسازی دانشگاه علم و فرهنگ در افق پنج‌ساله، مرجع راهبری، سیاست‌گذاری و اجرای تحول دیجیتال دانشگاه و پیشران اصلی توسعه دانشگاه هوشمند خواهد بود؛ به‌گونه‌ای که با بهره‌گیری هدفمند از فناوری‌های نوین، زیرساخت‌های امن و پایدار، داده‌های قابل اتکا، سامانه‌های یکپارچه و سرمایه انسانی متخصص، زمینه ارتقای کیفیت حکمرانی دانشگاهی، افزایش بهره‌وری سازمانی و توسعه خدمات نوین و هوشمند را فراهم آورد.

در این افق، مرکز با استقرار رویکرد «دانشگاه داده‌محور، هوشمند، یکپارچه، چابک و کاربرمحور»، مسئولیت راهبری معماری فناوری اطلاعات، توسعه و یکپارچه‌سازی سامانه‌های سازمانی، هوشمندسازی فرایندها، مدیریت و بهره‌برداری از داده‌ها، توسعه خدمات دیجیتال و ایجاد بسترهای فناورانه مورد نیاز دانشگاه را بر عهده خواهد داشت.

۲. مأموریت

مأموریت مرکز عبارت است از راهبری و توسعه زیربنای فناورانه دانشگاه و فراهم‌سازی بسترهای لازم برای تحقق تحول دیجیتال از طریق طراحی، توسعه، استقرار، یکپارچه‌سازی و پشتیبانی از سامانه‌های نرم‌افزاری و زیرساخت‌های فناوری اطلاعات، با تأکید بر امنیت، پایداری، بهره‌وری و تجربه کاربری.

مرکز در این مسیر، ضمن هم‌راستاسازی سرمایه‌گذاری‌های فناوری اطلاعات با اهداف و اولویت‌های راهبردی دانشگاه، نسبت به ایجاد استانداردها، معماری‌ها و سازوکارهای لازم برای توسعه پایدار و هماهنگ فناوری اقدام خواهد کرد.

۳. جهت‌گیری راهبردی

راهبرد اصلی مرکز در دوره پنج‌ساله، گذار از رویکرد «تأمین و پشتیبانی فناوری» به رویکرد «حکمرانی و خلق ارزش از فناوری» است. بر این اساس، فناوری اطلاعات صرفاً به‌عنوان یک واحد پشتیبان تلقی نشده، بلکه به‌عنوان یکی از ارکان راهبردی تحقق مأموریت و مزیت رقابتی دانشگاه مورد توجه قرار خواهد گرفت.

در این چارچوب، مرکز بر محورهای زیر تمرکز خواهد داشت:

۳-۱. حکمرانی فناوری اطلاعات و تحول دیجیتال

  • تدوین و استقرار چارچوب جامع حکمرانی فناوری اطلاعات دانشگاه؛
  • هم‌راستاسازی طرح‌ها و پروژه‌های فناوری با برنامه‌های راهبردی دانشگاه؛
  • تدوین و به‌روزرسانی معماری کلان فناوری اطلاعات و معماری سازمانی؛
  • مدیریت سبد پروژه‌های فناوری بر اساس اولویت، ارزش‌آفرینی، هزینه، ریسک و اثرگذاری؛
  • ایجاد نظام پایش و ارزیابی عملکرد فناوری اطلاعات بر مبنای شاخص‌های کمی و کیفی.

۳-۲. توسعه دانشگاه هوشمند

  • شناسایی، بازطراحی و هوشمندسازی فرایندهای کلیدی دانشگاه؛
  • توسعه خدمات دیجیتال یکپارچه و مبتنی بر نیاز ذینفعان؛
  • بهره‌گیری هدفمند از هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی، پژوهشی، اداری و مدیریتی؛
  • توسعه سامانه‌های تصمیم‌یار و داشبوردهای هوشمند مدیریتی؛

۳-۳. یکپارچه‌سازی و توسعه سامانه‌های نرم‌افزاری

  • حرکت به سمت معماری یکپارچه و سرویس‌گرا در سامانه‌های دانشگاه؛
  • حذف یا کاهش موازی‌کاری و جزیره‌ای بودن سامانه‌ها و اطلاعات؛
  • ایجاد زیرساخت مناسب برای تبادل امن و استاندارد داده میان سامانه‌ها؛
  • ارتقای مستمر کیفیت، قابلیت اطمینان، مقیاس‌پذیری و تجربه کاربری سامانه‌ها.

۳-4. امنیت، تداوم و تاب‌آوری خدمات فناوری اطلاعات

  • ارتقای مستمر سطح امنیت سایبری دانشگاه؛
  • استقرار سازوکارهای مدیریت ریسک و حفاظت از اطلاعات؛
  • افزایش تاب‌آوری زیرساخت‌ها و سامانه‌های حیاتی؛
  • توسعه برنامه‌های پشتیبان‌گیری، بازیابی و تداوم کسب‌وکار؛
  • ارتقای سطح آگاهی و فرهنگ امنیت اطلاعات در جامعه دانشگاهی.

۳-5. توسعه زیرساخت‌های فناوری اطلاعات

  • نوسازی و توسعه زیرساخت‌های ارتباطی، پردازشی و ذخیره‌سازی؛
  • حرکت تدریجی به سمت زیرساخت‌های ابری و مجازی‌سازی‌شده متناسب با نیاز دانشگاه؛
  • افزایش ظرفیت، پایداری و دسترس‌پذیری خدمات فناوری؛
  • ایجاد زیرساخت مناسب برای توسعه خدمات هوش مصنوعی، تحلیل داده و سامانه‌های نوین.

۳-6. توسعه سرمایه انسانی و زیست‌بوم نوآوری

  • توانمندسازی مستمر نیروی انسانی مرکز در حوزه‌های نوین فناوری؛
  • جذب و نگهداشت نیروهای متخصص و دانش‌محور؛
  • ایجاد سازوکار همکاری با شرکت‌های دانش‌بنیان، فناور و مراکز علمی و پژوهشی؛
  • حمایت از ایده‌ها و راهکارهای نوآورانه برای حل مسائل دانشگاه؛
  • توسعه فرهنگ تحول دیجیتال در میان مدیران، اعضای هیئت علمی و کارکنان دانشگاه.

۴. تصویر مطلوب در پایان دوره پنج‌ساله

در پایان دوره پنج‌ساله، انتظار می‌رود دانشگاه علم و فرهنگ از منظر فناوری اطلاعات و هوشمندسازی دارای ویژگی‌های زیر باشد:

اول: فرایندهای کلیدی دانشگاه تا حد امکان بازطراحی، دیجیتالی و هوشمند شده و وابستگی به فرایندهای دستی و کاغذی به شکل محسوسی کاهش یافته باشد.

دوم: سامانه‌های اصلی دانشگاه در قالب یک معماری یکپارچه فعالیت کرده و تبادل اطلاعات میان آن‌ها بر اساس استانداردهای مشخص و سازوکارهای امن انجام شود.

سوم: داده‌های دانشگاه به‌عنوان یک دارایی راهبردی، تحت یک نظام مشخص حکمرانی، مدیریت و بهره‌برداری قرار گرفته و مدیران دانشگاه از داشبوردها و سامانه‌های تصمیم‌یار برای تصمیم‌گیری استفاده کنند.

چهارم: بخش قابل توجهی از خدمات دانشگاه به‌صورت غیرحضوری، یکپارچه، هوشمند و کاربرمحور در اختیار دانشجویان، اعضای هیئت علمی و کارکنان قرار گیرد.

پنجم: زیرساخت‌های فناوری اطلاعات دانشگاه از سطح مطلوبی از امنیت، پایداری، دسترس‌پذیری و تاب‌آوری برخوردار بوده و امکان توسعه فناوری‌های نوین را فراهم کنند.

ششم: استفاده هدفمند از هوش مصنوعی در حوزه‌هایی که دارای توجیه علمی، اقتصادی و اجرایی هستند، به بخشی از زیست‌بوم فناوری دانشگاه تبدیل شده باشد.

هفتم: مرکز فناوری اطلاعات، هوشمندسازی و توسعه نرم‌افزار از یک واحد عمدتاً اجرایی و پشتیبان، به یک نهاد راهبردی و ارزش‌آفرین در نظام حکمرانی دانشگاه ارتقا یافته باشد.

۵. نتیجه مورد انتظار

تحقق این چشم‌انداز، دانشگاه علم و فرهنگ را در مسیر شکل‌دهی به یک دانشگاه هوشمند، داده‌محور و دیجیتال قرار خواهد داد؛ دانشگاهی که در آن فناوری اطلاعات نه صرفاً ابزار پشتیبانی از فعالیت‌های جاری، بلکه زیرساخت تحقق راهبردها، ارتقای بهره‌وری، بهبود تجربه ذی‌نفعان، افزایش شفافیت و پشتیبانی از تصمیم‌گیری‌های مدیریتی است.

دکمه بازگشت به بالا